विदेश भन्दा गाउँ रोजे अन्जान चौधरी : ‘गुरूको चेलो रेष्टुरेन्ट’ मार्फत स्वदेशमै सम्भावना खोज्दै
भालुवाङ ४ चैत । विदेशमा श्रम बेच्ने भन्दा आफ्नै गाउँमा सीप र मेहनत लगानी गरेर सफल हुने सपना धेरै युवाले देख्छन्, तर थोरैले मात्रै त्यो सपना व्यवहारमा उतार्न सक्छन् । दाङको राप्ती गाउँपालिका–६ बगरापुर निवासी २६ वर्षीय अन्जान चौधरी त्यस्तै एक उदाहरणीय युवा हुन्, जसले विदेश जाने मोह त्यागेर आफ्नै ठाउँमा व्यवसाय सुरु गर्दै स्वदेशमै सम्भावनाको खोजी गरेका छन्।
९ वर्षअघि एसएलसी परीक्षा दिएका चौधरीले त्यसपछि एक वर्षको होटल म्यानेजमेन्ट अध्ययन गरेका थिए। अध्ययनपछि उनी काठमाडौं उपत्यकातर्फ लागे। काठमाडौं, ललितपुर र भक्तपुरका विभिन्न होटल तथा रेष्टुरेन्टमा उनले करिब ८ वर्षसम्म काम गर्दै अनुभव संकलन गरे। सुरुवाती दिनमा सामान्य कामबाट सुरु गरेका उनले बिस्तारै खाना बनाउने सीप, ग्राहकसँग व्यवहार गर्ने तरिका र व्यवसाय सञ्चालनका विभिन्न पक्षहरू सिक्दै गए। तर, लामो समय बाहिर बसेर काम गर्दा पनि उनको मन भने आफ्नै गाउँतिरै तानिरहन्थ्यो। घरमा बुवाको निधन भइसकेको र आमा एक्लै बस्नुपर्ने अवस्था भएपछि उनले गाउँ फर्कने निर्णय गरे। “आमालाई एक्लै छोडेर टाढा बस्न मन लागेन, त्यसैले आफ्नै ठाउँमा केही गर्नुपर्छ भन्ने सोच आयो,” उनले भने। बाल्यकालदेखि नै खाना तथा नास्ता पकाउने रुचि भएका चौधरीले त्यही सीपलाई व्यवसायमा रूपान्तरण गर्ने निर्णय गरे। परिवारको साथ र हौसलाले उनलाई थप प्रेरणा दियो। अन्ततः उनले राप्ती गाउँपालिका–५ सिसहनियाँ बजारमा ‘गुरूको चेलो रेष्टुरेन्ट’ स्थापना गरी सञ्चालनमा ल्याए। सिसहनियाँ बजार जस्तो बढ्दो व्यापारिक केन्द्रमा उनले सुरु गरेको रेष्टुरेन्ट अहिले स्थानीयहरूबीच लोकप्रिय बन्दै गएको छ।
बाहिरबाट हेर्दा आकर्षक र व्यवस्थित देखिने यो रेष्टुरेन्ट महँगो होला भन्ने अनुमान धेरैको हुन्छ। तर, चौधरीले भने सर्वसाधारणले सहजै उपभोग गर्न सक्ने गरी मूल्य निर्धारण गरेको बताएका छन्। “मानिसहरूले हेर्दा महँगो होला जस्तो ठान्नुहुन्छ, तर हामीले सकेसम्म सस्तो र गुणस्तरीय सेवा दिने प्रयास गरेका छौं,” उनले भने। उनको रेष्टुरेन्टमा बिहान–बेलुकाको नास्तादेखि लिएर खाना समेत पाइन्छ। स्थानीय स्वादसँगै शहरी शैलीका विभिन्न परिकारहरू पनि उपलब्ध छन्। ग्राहकहरूको रोजाइ र माग अनुसार मेनु विस्तार गर्ने योजनामा समेत उनी छन्। रेष्टुरेन्टलाई अझ व्यवस्थित र आकर्षक बनाउने लक्ष्यसहित चौधरीले निकट भविष्यमा मिटिङ हल र बर्थडे पार्टीका लागि छुट्टै स्थानको व्यवस्था गर्ने तयारी गरिरहेका छन्। यसले स्थानीय स्तरमै साना–ठूला कार्यक्रम आयोजना गर्न सहज हुने विश्वास उनले व्यक्त गरे।
“यहाँ अझै पनि राम्रो मिटिङ गर्ने ठाउँ र बर्थडे सेलिब्रेट गर्ने ठाउँको अभाव छ, त्यसैले हामी छिट्टै त्यो सुविधा पनि थप्दैछौं,” उनले जानकारी दिए। अहिले धेरै नेपाली युवाहरू रोजगारीको खोजीमा विदेशिने क्रममा छन्। विशेषगरी होटल तथा रेष्टुरेन्ट क्षेत्रमा काम गर्ने धेरै युवाहरू खाडी मुलुक वा अन्य देशमा जाने गर्छन्। तर, चौधरीले भने विदेशमा गएर भाँडा माझ्ने वा अरूका लागि खाना पकाउने भन्दा आफ्नै ठाउँमा मालिक भएर काम गर्नु नै उचित ठाने। “विदेशमा गएर अरूको लागि काम गर्नुभन्दा आफ्नै ठाउँमा केही गर्न सकिन्छ भन्ने विश्वास लाग्यो,” उनले भने, “यहाँ पनि अवसर छ, मेहनत गर्नुपर्छ।” उनको यो सोचले अन्य युवाहरूलाई पनि प्रेरणा दिन सक्छ। विशेष गरी ग्रामीण क्षेत्रमा बसेर पनि व्यवसाय गर्न सकिन्छ भन्ने सन्देश उनले दिएका छन्।
स्थानीय स्तरमा व्यवसाय सञ्चालन गर्दा सुरुमा केही चुनौतीहरू पनि आएका थिए। लगानी व्यवस्थापन, ग्राहक तान्ने रणनीति र बजारको प्रतिस्पर्धा जस्ता विषयहरू उनका लागि नयाँ थिए। तर, काठमाडौंमा काम गर्दा सिकेको अनुभवले उनलाई यी चुनौतीहरू सामना गर्न सहयोग पुर्यायो। “सुरुमा अलि गाह्रो भयो, तर बिस्तारै ग्राहकहरू आउन थाले, अहिले राम्रो प्रतिक्रिया पाइरहेका छौं,” उनले सुनाए। उनको रेष्टुरेन्टले स्थानीय स्तरमा रोजगारी सिर्जना गर्ने सम्भावना पनि बोकेको छ। भविष्यमा व्यवसाय विस्तार गर्दै थप कर्मचारी राख्ने योजना समेत उनले बनाएका छन्। यसले स्थानीय युवाहरूलाई पनि आफ्नै ठाउँमा रोजगारीको अवसर मिल्ने अपेक्षा गरिएको छ।
अन्जान चौधरीको यात्रा केवल व्यक्तिगत सफलताको कथा मात्र होइन, यो स्वदेशमै सम्भावना खोज्ने युवाहरूका लागि प्रेरणादायी उदाहरण पनि हो। उचित सीप, आत्मविश्वास र परिवारको साथ भएमा गाउँमै बसेर पनि सफल व्यवसाय गर्न सकिन्छ भन्ने कुरा उनले प्रमाणित गरेका छन्। आजका युवाहरूका लागि उनको सन्देश स्पष्ट छ—विदेश मात्र विकल्प होइन, आफ्नै ठाउँमा पनि अवसरहरू प्रशस्तै छन्। आवश्यक छ त केवल मेहनत, धैर्य र केही गर्ने दृढ इच्छाशक्ति। राप्ती गाउँपालिकाको सिसहनियाँ बजारमा सुरु भएको ‘गुरूको चेलो रेष्टुरेन्ट’ केवल एक व्यापारिक संस्था होइन, यो एक युवाको सपना, संघर्ष र आत्मनिर्भर बन्ने यात्राको जीवित उदाहरण बनेको छ।
प्रतिक्रिया दिनुहोस्
